σκυλιά , αφεντικά και ...κυνόδοντες

Λένε πως τα σκυλιά παίρνουν κάτι απ’ το χαρακτήρα , που έχουν και τα
αφεντικά τους. Πρέπει να αληθεύει , γιατί θυμάμαι πόσο ταβλιασμένο και
βαριεστημένο ήταν πάντα το κόκκερ μιας σχέσης μου. Εκείνη μονίμως
αραγμένη στον καναπέ και η ‘’μπουμπού’’ στο χαλάκι να τη συναγωνίζεται
στα χασμουρητά.
Ε λοιπόν , είναι κι οι μαθητές μάλλον, που παίρνουν κάτι απ’ την
ψυχοσύνθεση των δασκάλων τους…
Βαδίζω στο διάδρομο του δεύτερου ορόφου πηγαίνοντας στην αίθουσα.
Ήμουν στο γραφείο του διευθυντή. Μου μετέφερε παράπονα . Η
‘’αγγλικού’’ , η μουσικού’’ , η γυμνάστρια….όλες
συζητούσαν μαζί του για τα καμάρια μου.
-Είναι ‘’ θηρία ,αναιδείς, αντιμιλάνε, χαλάνε το μάθημα , θα γίνουν αλήτες ,
αν δεν επέμβουμε τώρα’’ και ούτω καθεξής. .
Είναι αλήθεια πως έχω κάτι ‘αστέρες’ ή μάλλον κομήτες στο τμήμα μου.
Όμως δεν έχω πρόβλημα. Αυτά περνούν μια πρώιμη εφηβεία , εγώ μια όψιμη
και το πάντρεμα είναι τέλειο. Απαξίωσα την πρόταση του διευθυντή να
βάζω τιμωρίες για να ‘’μάθουν να σέβονται’’. Του ανέφερα πως την Πέμπτη
στην ώρα των αγγλικών, επειδή κάποιοι κορόιδευαν τον τρόπο που η
‘’αγγλικού’’ πρόφερε το όνομα Πήτερ , φωνάζοντας ‘’πίτα- πίτα’’ , τους
έβαλε να γράψουν 200 φορές την πρόταση ‘’ Είμαι μαθητής ή μαϊμού;’’
-‘’ Ε, αυτή τη μαλακία εγώ δεν την κάνω ,Γιάννη’’ , είπα στο διευθυντή.
‘’Κι εγώ στην ηλικία τους κορόιδευα τη δασκάλα των γαλλικών.
Παιδιά είναι. Κι εγώ δασκάλα είμαι , όχι μπάτσος. .’’
-Έχω ένα τμήμα που τα στοιχεία που κρατάω δείχνουν πως στα γραπτά οι
18 από τους 24 παίρνουν από 8 έως 10. Αριστεύουν δηλαδή τα παιδιά.
- Έχω ένα τμήμα που στα εικαστικά (που θεωρείται δευτερεύον μάθημα)
τελειώσαμε προχτές τον ιμπρεσιονισμό και μπήκαμε στον κυβισμό. Θα ήθελα
να ακούσω πολλούς ενήλικες να μιλούν για τα συναισθήματα ,που τους
προκαλεί η ‘’γκουέρνικα’’ του Picasso , όπως οι μαθητές μου.
- Έχω ένα τμήμα που μέσα σε 2 μήνες φτιάξαμε μια βιβλιοθήκη
με βιβλία που φέραμε από τα σπίτια μας και με λεφτά του ταμείου μας
(βάζουμε όλοι- κι δασκάλα μαζί- από ένα μικρό ποσόν εβδομαδιαίως ) κι
αφιερώνουμε ένα δίωρο τη βδομάδα στην ανάγνωση αγαπημένων μας
αποσπασμάτων λογοτεχνίας κι ύστερα συζητούμε : Συναισθήματα ,
σκέψεις , εικόνες.
Πλησιάζω προς την αίθουσά μου σκεπτόμενη πως ορθώς υπερασπίστηκα
τα παιδιά αλλά, πως πρέπει να κάνω παρατηρήσεις, για να μην
δημιουργούν χάος στην ώρα των άλλων μαθημάτων . Σκεφτόμουν πως
θα πρέπει να φανώ αυστηρή δείχνοντας συναδελφική αλληλεγγύη.
Κοιτάζω δεξιά κι αριστερά τους μαθητές των άλλων τμημάτων. Καθισμένοι
οι πιο πολλοί περιμένουν τους δασκάλους τους με τα βιβλία μπροστά τους.
Φτάνω στην τάξη μου (ή στην αταξία μου ) και με προϋπαντεί η ένταση του
ραδιοφώνου . Παίζει το ‘’money’’ των pink Floyd. Άλλοι χορεύουν κι άλλοι
φωνάζουν για να συνεννοηθούν μεταξύ τους.
Μπαίνω μέσα με το πιο αγριωπό μου ύφος και κλείνω βροντώντας την πόρτα.
Ένας έκλεισε το ραδιόφωνο. Είδα το φόβο στα μάτια αρκετών.
Ήταν αρκετό…αρκετό για να νιώσω τρισάθλια. Χαμογέλασα και μαλάκωσα.
-‘’ Γιατί το έκλεισες βρε ; Είναι από τα αγαπημένα μου αυτό το ροκάκι.
Το ακούμε και ανοίγουμε γρήγορα τη φυσική , εντάξει’’;
Κι η μέρα κύλησε όνειρο.
………………………
.Πήγαμε χτες σινεμά κι είδαμε τον ‘κυνόδοντα ‘ του Λάνθιμου. Είχα διαβάσει
μια κριτική στη lifo , που έλεγε πως η ταινία θίγει τα χαρακτηριστικά
της ελληνικής οικογένειας . Κουραφέξαλα. Η κριτική όχι το φιλμ.
Ο ‘’κυνόδοντας’ ’είναι έργο τέχνης. Έβλεπες την παρακμιακή κοινωνία ( τα παιδιά) ,
που αγνοούν την αληθινή σημασία των λέξεων. Που στερούνται συναισθημάτων
και ανθυποζούν σε μια διαστρεβλωμένη πραγματικότητα απλά καταναλώνοντας .
Έβλεπες την εξουσία ( οι γονείς), που στερεί τη γνώση και την ελευθερία
τοποθετώντας τους πολίτες της σε ένα καλογυαλισμένο ‘’ασφαλές’’ ενυδρείο.
Έβλεπες την τρομολαγνεία που μας σερβίρουν δια μέσου των μμε- ειδικών.
( ‘’η γάτα είναι επικίνδυνο άγριο ζώο , που όμως ζει έξω από τον κήπο μας.
Άρα δε φεύγουμε από δω’’ ). Ο Λάνθιμος μου θύμισε Παζολίνι και
Μπουνιουέλ. Πολύ ωραίο φιλμ. Επιτέλους . Καλός ελληνικός κινηματογράφος.